Ölümlü, Pek Ölümlü: Kitab-ı Nihil ve Postnihilistik Spekülasyonlar

Zamanın uçurumundan ve ötesindeki karanlıktan başka ne görüyorsunuz? - William Shakespeare Kanlı bir yumurta sarısı. Bir çarşafa yayılan yanmış bir delik. Herkesi açmakla tehdit eden öfkeli bir gül. - May Svvenson Dipsiz bir uçurumun içine baktığınız zaman, o da sizin içinize bakar. - Friedrich Nietzsche Baktıkça bakıyorsunuz kendinize, Yetişir! Bu da hiç konuşmayan adam yapıyor … Continue reading Ölümlü, Pek Ölümlü: Kitab-ı Nihil ve Postnihilistik Spekülasyonlar

A Brief Note on Kant

Kant’s initial project was to explicate the difference between “knowing-what” (pure reason) and “knowing-how” (practical reason) in the way of laying the foundations of a scientific metaphysics. Counter to Descartes[1] and Hume[2] he aimed at situating the subject within the limits of what can be known by rational human beings. The Kantian subject is embodied, … Continue reading A Brief Note on Kant

Ontological Catastrophes and Transcendental Time Machines: Dialectics of Time and Event from Kant and Hegel, across Deleuze and Badiou, towards New Futures

| Download PDF 1 or PDF 2 [Same text, different appearances] | Click Here to Listen | Recommended Voice: Amy (English - GB) The Spirit shows itself as so impoverished that, like a wanderer in the desert craving for a mere mouthful of water, it seems to crave for its refreshment only the bare feeling of the divine in general. … Continue reading Ontological Catastrophes and Transcendental Time Machines: Dialectics of Time and Event from Kant and Hegel, across Deleuze and Badiou, towards New Futures

Three Modalities of the Immanent Infinity: Life, Matter and Thought in Henry, Deleuze and Badiou

| Download as PDF | | Click Here to Listen | Recommended Voice: Amy (English – GB) Abstract In this essay I attempt to explicate the sense in which Michel Henry’s reductive phenomenology rendering Life as affectivity resonates with Alain Badiou’s subtractive ontology rendering the subject as eternity in time. I claim that these two modes of … Continue reading Three Modalities of the Immanent Infinity: Life, Matter and Thought in Henry, Deleuze and Badiou

Postnihilistic Speculations on That Which Is Not: A Thought-World According to an Ontology of Non-Being

When everything appears similar, nothing really is... ~ Alain Badiou Reality is that which, when you stop believing in it, doesn’t go away...  ~ Philip K. Dick It is easier to imagine the end of the world than it is to imagine the end of capitalism... ~ Fredric Jameson If you are trapped within the dream … Continue reading Postnihilistic Speculations on That Which Is Not: A Thought-World According to an Ontology of Non-Being

Değişim ve Yaratıcılık Mefhumlarına İlişkin Bazı Aşkınsal Ahkâmlar

Deleuze'ün tüm felsefesi insanın yaşayabileceklerini çoğaltmaya yönelikti. Buna insan bilincini genişletme çabası da diyebiliriz aslında. Ama Deleuze'ün kendinden öncekilerden farkı, genişleme için öncelikle kasılmak gerektiği yönündeki saptamasından ileri geliyordu. O, Schelling'e dayanan doğa felsefesinin merkezine genleşip-daralan bir madde yerleştirmişti. Böylelikle statik merkez kavramını akışkan bir şeyle doldurarak içten çökertmek suretiyle ortadan kaldırabileceğini düşünüyordu. Beş duyumuzun … Continue reading Değişim ve Yaratıcılık Mefhumlarına İlişkin Bazı Aşkınsal Ahkâmlar

Ölübölge Yazıtı

Dünyanın merkezinde ne olduğu konusunda yapılan araştırmaların en önemlisi Japon bir bilim adamının dünyanın merkezindeki koşulları sanal ortamda yaratıp oluşan görüntüyü bilgisayar ekranından gözlemlemeyi mümkün kılan çalışmasıdır. Buna göre dünyanın merkezinde aşırı yoğunlaşmış ateşten kristal ormanları bulunmaktadır. Varlığın özünü oluşturan maddenin plazma veya protoplazma benzeri akışkan bir madde olduğu ise farklı zamanlarda ve farklı suretlerle … Continue reading Ölübölge Yazıtı

Melancholia and the Cartesian Subject

In his lecture On Melancholy and an essay entitled Melancholy and the Act, Slavoj Zizek claims that melancholia occurs not when we lose the object, but rather when the object is still here although we no longer desire it. According to Zizek, melancholia as Freud defines it in Mourning and Melancholia, shouldn’t be interpreted as if … Continue reading Melancholia and the Cartesian Subject